Vóór 2021 was online gokken in Nederland verboden, en gebeurde het toch massaal bij buitenlandse sites. De Wet kansspelen op afstand koos voor regulering: wie aan strenge eisen voldoet, mag een vergunning krijgen, en wie die niet heeft, wordt aangepakt. Het idee heet kanalisatie: spelers naar legaal aanbod leiden, waar ze beschermd zijn.
De wet zelf is een wijzigingswet. Ze voegde aan de Wet op de kansspelen een nieuwe titel toe over kansspelen op afstand (artikelen 31 tot en met 31m), regelde het uitsluitingsregister Cruks (artikel 33h) en paste de Wet op de kansspelbelasting aan, zodat legale casino’s belasting betalen over hun bruto spelresultaat en spelers bij vergunde casino’s niets. De uitwerking staat in het Besluit kansspelen op afstand en de Regeling kansspelen op afstand: inschrijving en identiteitscontrole, limieten, betalingen naar de tegenrekening, het gekeurde spelsysteem en de controledatabank.
De tijdlijn: aangenomen en gepubliceerd in het Staatsblad in 2019, in werking op 1 april 2021 (een maand later dan gepland), markt open op 1 oktober 2021 met de eerste tien vergunninghouders. Die vergunningen lopen eind september 2026 af; de vervolgvergunningen gaan tot 2031.
Of de wet werkt, is een terugkerende discussie. De Kansspelautoriteit meldt dat ongeveer 91 procent van de gokkers alleen bij legale aanbieders speelt, maar dat in geld gemeten maar 53 procent bij legale partijen terechtkomt. En het aantal spelers en probleemgokkers is sinds de legalisering gestegen, reden voor het kabinet om in juni 2026 een reclame- en bonusverbod aan te kondigen.
Onze kijk: de wet heeft spelers echte rechten gegeven die ze voor 2021 niet hadden. Dat het stelsel tegelijk veel meer mensen aan het gokken heeft gebracht, is de andere kant van dezelfde medaille.